کتاب «The History of Painting in Italy, Vol. 2 (of 6)» اثر لوئیجی لانزی، روایتی تاریخی است که احتمالاً در اوایل قرن نوزدهم نوشته شده است. این جلد بر تحول نقاشی در ایتالیا از دوره رنسانس تا پایان قرن هجدهم تمرکز دارد و بهطور خاص مکتبهای رم و ناپل را بررسی میکند. به نظر میرسد متن با ژرفای بسیار به بررسی شکلگیری جنبشهای گوناگون هنری و هنرمندان منفرد میپردازد و درباره زمینههای فرهنگی و تاریخیای که آنان در آن خلق میکردند، بینشهایی ارائه میدهد. لانزی در آغاز جلد، مسئله بحثبرانگیز پیرامون مکتب نقاشی رم را مطرح میکند و مشروعیت آن را در مقایسه با دیگر مکتبهای نامدار، مانند مکتبهای فلورانس و ونیز، به پرسش میگیرد. او درباره خاستگاه و دستاوردهای هنرمندان برجستهای چون رافائل و دیگران بحث میکند و نشان میدهد که مکتب رم، با وجود شمار کمتر هنرمندانش، سبکی تأثیرگذار پدید آورد که با ارجگذاری عمیق به دوران باستان کلاسیک شناخته میشود. لانزی با اشاره به هنرمندان گوناگون، اصول هنری و میراث آنان، زمینه را برای تحلیلی تاریخی و مشروح فراهم میکند و در عین حال بستری گستردهتر برای درک تحول هنر در ایتالیا ارائه میدهد.