Luigi Lanzi’nin “İtalya’da Resmin Tarihi, Cilt 2 (Toplam 6 Cilt)” adlı eseri, muhtemelen 19. yüzyılın başlarında yazılmış bir tarihî çalışmadır. Bu cilt, Rönesans’tan 18. yüzyılın sonuna kadar İtalya’da resmin gelişimine odaklanmakta ve özellikle Roma ve Napoli okullarını incelemektedir. Metin, çeşitli sanat akımlarının ve bireysel sanatçıların gelişimini derinlemesine ele almakta ve onların eserlerinin yaratıldığı kültürel ve tarihi bağlamlara dair bilgiler sunmaktadır. Cilt başında Lanzi, Roma resim okulunu çevreleyen tartışmalı konulara değinerek, bu okulun Floransa ve Venedik gibi diğer ünlü okullarla karşılaştırılmasında meşruiyetini sorgulamaktadır. Ayrıca Raffaello gibi önemli sanatçıların kökenlerini ve katkılarını tartışarak, Roma okulunun daha az sayıda sanatçıya sahip olmasına rağmen klasik antikliğe duyulan derin bir saygıyı karakterize eden etkili bir üslup ortaya çıkardığını vurgulamaktadır. Lanzi, çeşitli sanatçılara, sanat ilkelerine ve onların miraslarına atıfta bulunarak İtalya’da sanatın gelişimini daha geniş bir bağlam içinde anlamamızı sağlamaktadır.