‘Tristan en Isolde’ van Joseph Bédier is een roman die werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het verhaal vertelt het tijdloze verhaal over het tragische liefdesverhaal tussen Tristan en Isolde, en gaat in op thema’s als passie, loyaliteit en de onvermijdelijke krachten van het lot die hen naar een hartverscheurend einde leiden. De handeling is gebaseerd op een oude legende die al eeuwen lang het publiek fascineert; hierdoor wordt een combinatie van romantiek en tragedie gecreëerd. In de inleiding worden de lezers kennisgebracht met Tristans tragische verleden. Het verhaal begint met een dramatische omstandigheden: koning Mark van Cornwall en hertog Morgan verraden elkaar, waardoor Tristan wordt geboren; zijn naam verraadt al zijn lot. Tristan wordt opgevoed door de loyale Rohaut, maar zijn jeugd wordt gekenmerkt door verlies en heimwee naar zijn afkomst. Als hij volwassen wordt, excelleert hij in jagen en kunst; onbewust legt hij daarmee de basis voor een diepere band met koning Mark, die echter geen weet heeft van hun familiebanden. Deze proloog vormt de emotionele basis voor het verhaal dat volgt, waarin liefde en lot samenvloeien tegen de achtergrond van middeleeuwse maatschappelijke structuren en heldhaftige idealen.