„Romek Tristana i Izoldy” Josepha Bédiera to powieść napisana na końcu XIX wieku. To opowieść o tragicznej miłości pomiędzy Tristanem a Izoldą, która dotyczy tematów pasji, lojalności oraz nieuniknionych sił losu, prowadzących ich do bolesnego końca. Narracja bazuje na starożytnym legendarnym motywie, który od wieków fascynuje czytelników, połączając elementy romantyki z tragedią. W prologu powieści czytelnicy poznają tragiczne dzieje Tristana – cała historia rozpoczyna się od dramatycznych wydarzeń dotyczących króla Marka z Kornwalii i zdrady hrabiego Morgana, co doprowadziło do urodzenia Tristana, czego nazwa przewiduje jego tragiczny los. Wychowywany przez lojalnego Rohauta wśród zdrad, Tristan od najmłodszych lat doświadcza strat i tęsknoty za swoim pochodzeniem. Dorastając, doskonale radzi sobie w polowaniu i sztukach, nie wiedząc przy tym o istnieniu swoich rodzinnych więzi z królem Markiem. Ten prolog stanowi bogatą, emocjonalną podstawę dla dalszej narracji, która łączy miłość z losem na tle średniowiecznych społecznych norm i heroicznych ideałów.