Jozef Bedye tomonidan yozilgan «Το μυθιστόρημα του Τριστάνου και της Ιζόλδης» romani XIX asr oxirida yaratilgan. Ushbu asar Tristan va Izolda o‘rtasidagi fojiali muhabbat haqidagi abadiy hikoyani so‘zlaydi hamda ularni yurakni ezuvchi yakunga yetaklaydigan ehtiros, sadoqat va taqdirning muqarrar kuchlari mavzularini tadqiq etadi. Hikoya asrlar davomida kitobxonlarni maftun etib kelgan qadimiy afsonaga asoslangan bo‘lib, romantika va fojiaviylik uyg‘unligini taqdim etadi. Roman boshlanishida kitobxonlar Tristan taqdirining fojiali manzarasi bilan tanishadilar. Voqealar Kornuoll qiroli Mark va gersog Morganning xiyonati bilan bog‘liq dramatik vaziyatdan boshlanib, Tristan tug‘iladi; uning ismi esa taqdirli yo‘li va g‘amgin qismatidan darak beradi. Xiyonatlar girdobida sodiq Rohaut qo‘lida tarbiyalangan Tristan hayotining dastlabki yillari ayriliq va o‘z merosiga bo‘lgan sog‘inch bilan shakllanadi. U ulg‘aygani sari ovchilik va san’atda kamol topadi, o‘zi bilmagan holda qirol Mark bilan yanada chuqurroq rishtalar uchun zamin yaratadi; qirol esa ularning qarindoshlik aloqalaridan bexabar edi. Ushbu muqaddima keyingi voqealar uchun boy va hissiy poydevor yaratib, o‘rta asrlar jamiyat tuzilmalari hamda qahramonlik ideallari fonida muhabbat va taqdirni bir-biriga chambarchas bog‘laydi.