„The Locusts' Years” autorstwa Mary H. Fee to powieść napisana na początku XX wieku. Fabuła obraca się wokół postaci sędziego Alexandra Bartona, panny Charlotte Ponsonby i Martina Collingwooda, podejmując tematy cywilizacji, klasy społecznej oraz złożoności ludzkich relacji. Gdy bohaterowie zmierzają przez życie, na jaw wychodzą niuanse społecznych oczekiwań i osobistych zmagań, zwłaszcza przez pryzmat kontaktów panny Ponsonby z oboma mężczyznami. Na początku powieści poznajemy sędziego Bartona, który rozważa rozdźwięk między wyrafinowanymi jednostkami a surowymi realiami społeczeństwa, zwłaszcza w odniesieniu do panny Ponsonby, pielęgniarki zmagającej się z własną tożsamością i zmaganiami w sztywnych ramach społecznych. Jej powściągliwe usposobienie oczarowuje Collingwooda, młodego mężczyznę dochodzącego do zdrowia w tym samym szpitalu, który ulega zauroczeniu nią z powodu wspólnego poczucia wyobcowania i tęsknoty za bliskością. Rozdziały otwierające przygotowują grunt pod romantyczne napięcie przesycone społeczną krytyką, gdy cicha siła panny Ponsonby zderza się z oczekiwaniami, jakie nakłada na nią jej klasa i okoliczności, skłaniając czytelników do namysłu nad ceną osobistego szczęścia wobec społecznej akceptacji.