W. Robinsonning «Bog‘ dizayni va me’morlar bog‘lari» asari XIX asr oxirida yozilgan landshaft bog‘dorchiligining tanqidiy tahlilidir. Ushbu kitobda bog‘ dizayni tamoyillari, xususan, ingliz bog‘larining tabiiy estetikasi me’morlar qo‘llagan rasmiy, ko‘pincha qat’iy yondashuvlarga qarama-qarshi qo‘yilgan holda muhokama qilinadi. Muallif, ehtimol, bog‘larni sun’iy geometrik shakllarga majburan solish o‘rniga, ularni tabiiy atrof-muhit bilan uyg‘unlashtirish muhimligiga e’tibor qaratadi, chunki bunday shakllar bog‘larning o‘ziga xos go‘zalligini susaytiradi. Robinson daraxtlarni me’moriy loyihalarga moslashtirish uchun qirqish va bir chiziqqa keltirish amaliyotiga ehtiros bilan qarshi chiqib, bunday usullarni «vahshiyona» va bog‘dorchilik san’atiga zararli deb ataydi. U haqiqiy go‘zallik majburan o‘rnatilgan simmetriyadan emas, balki tabiiy shakllar va erkin o‘sishni qabul qilishdan kelib chiqishini ko‘rsatish uchun Britaniya bog‘laridan olingan haqiqiy misollarga tayanadi. Bir qator kuzatuv va tanqidlar orqali u mahalliy o‘simlik dunyosi hamda atrofdagi landshaftni tushunish zarurligini ta’kidlaydi va bog‘lar o‘z muhitiga keskin zid bo‘lish o‘rniga, uning davomi bo‘lib xizmat qilishi kerakligini ilgari suradi. Umuman olganda, kitob tabiiy bog‘ dizayni manifesti bo‘lib xizmat qiladi, shuningdek, o‘z davrining hukmron yo‘nalishlari va bog‘larning badiiy salohiyatini qadrlamaydigan kishilar tomonidan ko‘pincha noto‘g‘ri boshqarilishiga qarshi tanqidiy javobdir.