‘Hasjisch: Verhalen’ van Oscar A. H. Schmitz is een verzameling verhalen die werden geschreven aan het eind van de 19e eeuw. De verhalen behandelen thema’s rond hasjisch en zijn invloed op het bewustzijn, tegen de achtergrond van het bohemische leven in Parijs, waar excentriken en artiesten samenleven. In het openingsverhaal worden personages beschreven die gesprekken voeren over idealen en ervaringen die worden beïnvloed door drugs; dit wijst naar diepere filosofische vragen. De verteller herinnert zich een avond in een rustig restaurant, waar hij onverwacht graaf Vittorio Alta-Carrara ontmoet en met hem het artistieke potentieel van hasjisch bespreekt. Ze herinneren zich hun eerdere ontmoetingen in verschillende culturele omgevingen en verkennen het thema van artistieke aspiraties in combinatie met de verleiding van drugs. Tijdens hun gesprek nodigt Alta-Carrara de verteller uit om deel te nemen aan een avond met gelijkgestemden, waarna ze de versterkte staat van bewustzijn gaan verkennen die hasjisch kan opwekken. Het verhaal zet de toon voor een reeks ervaringen waarin fantasie, werkelijkheid en de transformatieve kracht van drugs met elkaar worden vermengd.