„Haszysz: Opowieści“ Oskara A.H. Schmitza to zbiór opowiadań napisanych w końcu XIX wieku. Te historie dotyczą tematów związanych z haszyszem i jego wpływem na świadomość, a akcja rozgrywa się w bohemyjskim Paryżu, gdzie żyją ekscentryczni ludzie i artyści. W pierwszym opowiadaniu narrator przybliża postaci angażujące się w rozmowy o idealach i doświadczeniach związanych z wpływem narkotyków, co nawiązuje do głębszych filozoficznych rozmyślań. Na początku zbioru narrator opowiada o wieczorze spędzonym w cichym restauracji, gdzie niespodziewanie spotyka hrabia Vittoria Alta-Carrarę i rozmawia z nim o artystycznym potencjale haszyszu. Obaj mężczyźni wspominają wcześniejsze spotkania w różnych kulturowych środowiskach i eksplorują temat artystycznych ambicji w połączeniu z urokiem narkotyków. Podczas rozmowy Alta-Carrara proponuje narratorowi przyłączyć się do niego na wieczór z ludźmi o podobnych zainteresowaniach, co otwiera drogę do eksploracji wyjątkowych stanów świadomości, które może uzyskać człowiek po spożyciu haszyszu. Opowieść przygotowuje grunt dla serii wydarzeń, w których fantazja, rzeczywistość i transformująca moc narkotyków łączą się w jedno całość.