Oscar A. H. Schmitz’in “Haschisch: Öyküler” adlı eseri, 19. yüzyılın sonlarında yazılmış öykülerden oluşan bir derlemedir. Bu hikayeler, tuhaf kişiliklerin ve sanatçıların yaşadığı Paris’in bohem hayatı bağlamında, haşiş ve uyuşturucuların bilinç üzerindeki etkileriyle ilgili temaları ele alır. Eserin başlangıcında, idealler ve deneyimler konusunda yapılan sohbetlerde uyuşturucuların rolüne değinilir; bu da daha derin felsefi tartışmalara işaret eder. Derlemenin ilk bölümünde anlatıcı, haşişin sanatsal potansiyeli hakkında konuşan Kont Vittorio Alta-Carrara ile sakin bir restoranda geçirdiği akşamı anlatır. İki adam, geçmişte çeşitli kültürel ortamlarda yaptıkları görüşmeleri hatırlar ve sanatsal hedeflerle uyuşturucuların cazibesi arasındaki ilişkiyi incelerler. Konuşmalar sırasında Alta-Carrara, anlatıcıyı kendisi gibi düşünen insanlarla birlikte bir akşam geçirmeye davet eder; bu da haşişin sağlayabileceği olağanüstü algılama durumlarına dair bir keşfe işaret eder. Eser, fantezi, gerçeklik ve uyuşturucuların dönüştürücü gücünün iç içe geçtiği bir dizi deneyimi ön plana çıkarır.