Omar Khayyam’ın “Sufi Dörtlükler” adlı eseri, muhtemelen 20. yüzyılın başlarında derlenmiş önemli bir şiir koleksiyonudur. Bu eserde, Khayyam’ın “Rubaiyat” olarak da bilinen ünlü dörtlüklerinin çevirileri yer almakta olup, Edward Fitzgerald ve E.H. Whinfield gibi çeşitli çevirmenlerin yorumları da eşlik etmektedir. Koleksiyon, Sufizm temalarını derinlemesine incelemekte ve hayat ile aşka dair felsefi görüşleriyle tanınan bu Pers edebiyatı ustasının ortaya koyduğu metafizik ve varoluşsal soruları ele almaktadır. Eserin girişi, okuyucuları Khayyam’ın hayatı ve felsefi bağlamıyla Sufizm arasındaki ilişki üzerinden tanıştırmaktadır; aynı zamanda varoluş ve maneviyat sorunlarıyla mücadele eden bir bilgin ve şair olarak Khayyam’ın geçmişini de vurgulamaktadır. İlk bölümler, Khayyam’ın ilahi ve insan doğası hakkındaki görüşlerine dair içgörüler sunmakta ve kişisel arzuların, varoluşsal düşüncelerin ve gerçek arayışının nasıl birleştiğini göstermektedir. Bu temalar, güzellik ile derin felsefi düşünceleri bir araya getiren sonraki dörtlükler için zemin hazırlamakta ve okuyucuları kendi yaşam deneyimleri üzerine derinlemesine düşünmeye teşvik etmektedir.