‘An Introduction to the History of Science’ van Walter Libby is een historisch verslag dat werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het boek geeft een overzicht van de ontwikkeling van wetenschappelijk denken vanaf de oude beschavingen als Egypte en Babylonië tot de Grieken en Romeinen, waarbij de praktische aspecten van wetenschappelijk onderzoek worden benadrukt. Het doel is om wetenschap te presenteren als een dynamische, collectieve ontwikkeling die wordt beïnvloed door verschillende culturen en historische contexten. In het inleidende deel wordt aandacht besteed aan de betekenis van de vroege wetenschappelijke praktijken bij deze oude beschavingen, met name Egypte en Babylonië. Er wordt besproken hoe deze samenlevingen essentiële meet- en tijdbepalingssystemen ontwikkelden, gedreven door praktische behoeften. Het tekst verklaart dat het begrip van astronomie, geometrie en geneeskunde vooral uit pogingen om de uitdagingen van het leven aan te gaan is ontstaan, waardoor wetenschap een ontwikkelingsproces is geworden die nauw verbonden is met menselijke vooruitgang en maatschappelijke behoeften. Dit inleidende hoofdstuk legt de basis voor de verdergaande beschouwing van de ontwikkeling van wetenschap, waarbij de continuïteit en samenhang ervan door de geschiedenis heen wordt benadrukt.