„Wstęp do historii nauki” autorstwa Waltera Libby jest dziełem historycznym napisanym na początku XX wieku. Praca daje ogólny przegląd rozwoju myślenia naukowego od starożytnych cywilizacji, takich jak Egipt i Babilonia, aż po Greków i Rzymian, z naciskiem na praktyczne korzenie badań naukowych. Cel tej publikacji jest przedstawienie nauki jako dynamicznego procesu, formowanego pod wpływem różnych kultur i historycznych kontekstów. W pierwszych rozdziałach książki dokładnie analizuje się znaczenie wczesnych praktyk naukowych w starożytnych cywilizacjach, z szczególnym uwzględnieniem Egiptu i Babilonii. Opisuje się, jak te społeczności stworzyły podstawowe systemy pomiarów i odnoszenia czasu – np. siedmiodniową tygodnię oraz rozdzielczość kierunkowskagiśta – powodowane potrzebami praktycznymi. Tekst pokazuje, że zrozumienie astronomii, geometrii i medycyny w dużej mierze wynikało z prób rozwiązania problemów występujących w życiu codziennym, co otworzyło drogę dla rozwoju nauki jako procesu zmieniającego się w kontekście postępów ludzkości i potrzeb społecznych. Ten pierwszy rozdział stanowi podstawę dla dalszego badania rozwoju nauki, podkreślając jej ciąłość i wzajemną powiązanostь na przestrzeni historii.