Walter Libby tarafından yazılan “Bilim Tarihine Giriş”, 20. yüzyılın başlarında kaleme alınmış bir tarihî eserdir. Bu çalışma, Mısır ve Babil gibi antik medeniyetlerden Yunanlılara ve Romalılara kadar bilimsel düşüncenin gelişimine genel bir bakış sunmakta ve bilimsel araştırmaların pratik temellerine vurgu yapmaktadır. Amacı, bilimi çeşitli kültürler ve tarihi bağlamlar tarafından şekillendirilen, dinamik ve kolektif bir süreç olarak sunmaktır. Kitabın başlangıcında, özellikle Mısır ve Babil olmak üzere antik medeniyetlerdeki erken dönem bilimsel uygulamalarının önemi ele alınmaktadır. Bu toplumların pratik ihtiyaçlardan yola çıkarak haftanın yedi güne bölünmesi ve pusulanın kullanımı gibi temel ölçüm sistemlerini nasıl geliştirdikleri tartışılmaktadır. Metin, astronomi, geometri ve tıp bilimlerinin anlaşılmasının esas olarak insan hayatındaki zorlukların üstesinden gelme çabalarından kaynaklandığını göstermektedir. Bu da bilimin, insan ilerlemesi ve toplumsal ihtiyaçlarla iç içe geçmiş, sürekli gelişen bir olgu olduğunu vurgulamaktadır. İlk bölüm, tarih boyunca bilimsel gelişmenin sürekliliğini ve birbirleriyle olan bağlantısını vurgulayarak, sonraki bölümlerde yapılacak incelemeler için temel oluşturmaktadır.