«Нацыяналізм» Рабіндраната Тагора — праніклівы філасофскі трактат, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. У творы даследуецца паняцце нацыяналізму, асабліва ў кантэксце Індыі і яе гістарычнай сацыяльнай структуры, а таксама крытыкуецца механістычная прырода сучасных нацыянальных дзяржаў. Тагор разглядае тэмы ідэнтычнасці, узаемасувязі паміж расамі і маральных наступстваў нацыяналістычнага запалу, супрацьпастаўляючы заходнія ідэалы індыйскім традыцыям. У пачатку тэксту выкладаюцца філасофскія разважанні Тагора пра гістарычныя выпрабаванні і характар розных народаў. Ён падкрэслівае ўнікальную барацьбу Індыі з расавай разнастайнасцю і сацыяльнай інтэграцыяй, паказваючы гэтыя праблемы як магчымасці для маральнага і духоўнага росту, а не проста як перашкоды. Тагор крытыкуе механізаванае функцыянаванне сучаснага нацыяналізму, які ставіць уладу і матэрыяльную выгаду вышэй за сапраўдныя чалавечыя сувязі. Ён папярэджвае, што бязлітаснае імкненне да нацыяналізму часта вядзе да маральнага заняпаду, і заклікае вярнуцца да больш глыбокіх чалавечых каштоўнасцяў, якія шануюць годнасць асобы і супольны дух, а не абстрактныя нацыяналістычныя ідэалогіі.