«ناپلئون: یک نوولا» اثر کارل اشترنهایم، نوولایی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر زندگی و جاهطلبیهای شخصیتی به نام ناپلئون را بررسی میکند؛ شخصیتی که ژنرال مشهور فرانسوی نیست، بلکه آشپز و صاحب رستورانی در پاریس است. نوولا به مضامین هویت، جاهطلبی و فرهنگ خوراکشناسی آن دوران میپردازد و سفر قهرمان داستان را در چشماندازهای آشپزی و اجتماعی جامعه به تصویر میکشد. داستان ناپلئون را از کودکیاش در واترلو تا ترقی او بهعنوان مالک نامدار رستورانی به نام «شاپُن فَن» در پاریس دنبال میکند. او در جریان گذر از روابط گوناگون، از جمله رابطهای عاشقانه با والنتین، رقاص، هرچه بیشتر از ماهیت سطحی ثروت و جایگاه اجتماعی سرخورده میشود. سرانجام، پس از دستیابی به شهرت و موفقیت در دنیای رقابتی رستورانداری، با فقدانی ویرانگر روبهرو میشود؛ زیرا والنتین در جریان خشونتهای کمون پاریس اعدام میشود. این تراژدی او را به تأملی عمیق درباره زندگی، مرگ و وضعیت انسانی سوق میدهد و او را به حالتی از سوگ و اندیشیدن به گذشتهاش میکشاند. در پایان، او در طبیعت و سادگی زندگی آرامش مییابد؛ امری که از دگرگونی عمیقی ریشهگرفته در رنج و گذر زمان حکایت دارد.