Carl Sternheim’in “Napoleon: Bir Romanı” adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir romandır. Bu eser, ünlü Fransız generali değil; Paris’te bir restoran sahibi ve aşçı olan bir karakterin hayatını ve hedeflerini konu alır. Roman, kimlik, hırs ve o dönemin gastronomik kültürü gibi temaları işleyerek, kahramanın toplumun mutfak ve sosyal yapısı içindeki yolculuğunu gözler önüne serer. Hikaye, Napoleon’ın Waterloo’daki çocukluğundan başlayarak Paris’te “Chapon fin” adlı ünlü restoranın sahibi olmasına kadar olan sürecini takip eder. Dansçı Valentine ile yaşadığı ilişki de dahil olmak üzere çeşitli ilişkiler içinde ilerlerken, zenginlik ve sosyal statünün yüzeysel doğasıyla giderek daha fazla hayal kırıklığına uğrar. Rekabetçi restoran dünyasında şöhret ve başarı elde ettikten sonra ise Paris Komünü sırasındaki şiddet olaylarında Valentine’in idam edilmesiyle yıkıcı bir kayıp yaşar. Bu trajedi, onu hayat, ölüm ve insan doğası hakkında derin bir içsel düşünceye sevk eder ve geçmişi üzerine yoğunlaşmasına neden olur. Sonunda ise doğada ve hayatın sadeliğinde huzur bulur; bu da onda acı ve zamanın geçişiyle şekillenen derin bir dönüşümün yaşandığını gösterir.