„Napoleon: powieść krótka” Karla Sternheima jest dziełem napisanym na początku XX wieku. Przedstawia życie i ambicje postaci o imieniu Napoleon, który nie jest słynnym francuskim generałem, lecz kucharzem i właścicielem restauracji w Paryżu. Powieść dotyka tematów tożsamości, ambicji oraz gastronomicznej kultury epoki, pokazując drogę bohatera przez kulinarne i społeczne realia tego czasu. Opowieść rozpoczyna się od jego dzieciństwa w Waterloo i prowadzi nas aż do chwili, gdy staje się słynnym właścicielem restauracji „Chapon fin” w Paryżu. Podczas różnych związków, w tym romansu z tancerką Valentine, coraz bardziej rozczarowuje się powierzchownością bogactwa i statusu społecznego. Ostatecznie, po osiągnięciu sławy i sukcesu w świecie restauracji, doświadcza tragicznego straty – Valentine ginie w czasie zamieszek Komuny Paryskiej. Ta tragedia skłania go do głębokiej refleksji nad życiem, śmiercią i ludzkim stanem bytia, prowadząc go do stanu żałoby i rozmyślań o swojej przeszłości. Na koniec znajduje poczucie ulgi w przyrodzie i prostocie życia, co pokazuje, że do jego zmian doszło na skutek cierpienia i upływu czasu.