Edvard Karpenterning 19-asr oxirida yozilgan “Sivilizatsiya: Uning sababi va davosi; hamda boshqa ocherklar” asari jamiyat tuzilmalarining tanqidiy tahlilidir. Asar sivilizatsiyaning holati haqida mulohaza yuritib, u insoniyat boshdan kechirishi lozim bo‘lgan bir kasallik bo‘lishi mumkinligini ilgari suradi; unda sivilizatsiyalar tarixan turli xastaliklarga duchor bo‘lgani va chinakam salomatlikni hayotning yanada ibtidoiy tarzlariga qaytish orqali qayta kashf etish mumkinligi ta’kidlanadi. Jamiyat, fan va axloq mohiyatini tadqiq etuvchi ocherklar orqali Karpenter inson farovonligini belgilovchi narsalar haqida yangicha tushunishni taklif qiladi. To‘plam boshida Karpenter o‘zining dastlabki “Sivilizatsiya” asari qanday kutib olinganini eslaydigan, fikrlashga undovchi so‘zboshi berilgan; bu asar Fabian jamiyatida ma’ruza sifatida taqdim etilgan edi. U bir vaqtlar ideal holat deb qaralgan sivilizatsiya aslida ijtimoiy kelishmovchilik va individualizm kabi kasallikka o‘xshash alomatlar bilan to‘lib-toshganini, bular esa inson tabiatining birligini zaiflashtirishini ta’kidlaydi. Karpenter zamonaviy jamiyatning jismoniy va ruhiy kurashlari qayta baholash zarurati hamda tabiat bilan yanada uyg‘un holatga qaytish ehtimolini ko‘rsatishini ta’sirchan tarzda ta’kidlab, insoniyat olg‘a siljib borar ekan, shaxsiy va jamoaviy salomatlikni yanada chuqurroq o‘rganishga chaqiradi.