„Civilisation: Jej przyczyna i lekarstwo oraz inne eseje” Edwarda Carpentera to krytyczna analiza konstrukcji społecznych, napisana pod koniec XIX wieku. Dzieło skłania do refleksji nad stanem cywilizacji, sugerując, że może ona być chorobą, którą ludzkość musi przejść, oraz stwierdzając, że cywilizacje na przestrzeni dziejów ulegały rozmaitym dolegliwościom, a prawdziwe zdrowie można być może odzyskać poprzez powrót do bardziej prymitywnych sposobów życia. W esejach poświęconych naturze społeczeństwa, nauki i moralności Carpenter opowiada się za nowym rozumieniem tego, co stanowi dobrostan człowieka. Tom otwiera pełna inspirujących refleksji przedmowa, w której Carpenter wspomina przyjęcie swojej pierwszej pracy, „Civilisation”, wygłoszonej jako wykład dla Fabian Society. Sugeruje, że cywilizacja, niegdyś postrzegana jako stan idealny, ujawniła się raczej jako naznaczona objawami przypominającymi chorobę, w tym niezgodą społeczną i indywidualizmem, które osłabiają jedność ludzkiej natury. Carpenter dobitnie stwierdza, że fizyczne i psychiczne zmagania nowoczesnego społeczeństwa wskazują na potrzebę ponownej oceny oraz możliwego powrotu do stanu bliższego naturze, opowiadając się za głębszą analizą zdrowia osobistego i zbiorowego w miarę postępów ludzkości.