Edward Carpenter’ın 19. yüzyılın sonlarında kaleme aldığı “Civilisation: Its Cause and Cure; and Other Essays”, toplumsal yapıların eleştirel bir incelemesidir. Eser, uygarlığın durumunu ele alırken onun insanlığın içinden geçmesi gereken bir hastalık olabileceğini öne sürer; uygarlıkların tarih boyunca çeşitli rahatsızlıklara yenik düştüğünü ve daha ilkel yaşam biçimlerine dönülerek gerçek sağlığın yeniden keşfedilebileceğini savunur. Toplumun, bilimin ve ahlakın doğasını araştıran denemeler aracılığıyla Carpenter, insan refahını oluşturan unsurlara dair yeni bir anlayış ileri sürer. Cildin başında, Carpenter’ın Fabian Society’ye konferans olarak sunduğu ilk çalışması “Civilisation”ın gördüğü ilgiyi hatırladığı, düşündürücü bir önsöz yer alır. Carpenter, bir zamanlar ideal bir durum olarak görülen uygarlığın, bunun yerine toplumsal anlaşmazlık ve bireycilik de dâhil olmak üzere hastalığı andıran belirtilerle kuşatılmış olduğunu gösterdiğini; bu unsurların insan doğasının birliğini zedelediğini öne sürer. Carpenter, modern toplumun fiziksel ve zihinsel mücadelelerinin yeniden değerlendirme ihtiyacına ve doğayla daha uyumlu bir duruma olası bir dönüşe işaret ettiğini dokunaklı bir biçimde ileri sürer; insanlık ilerlerken kişisel ve kolektif sağlığın daha derinlemesine incelenmesini savunur.