کتاب «تمدن: علت و درمان آن؛ و دیگر جستارها» اثر ادوارد کارپنتر، بررسی انتقادی ساختارهای اجتماعی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر درباره وضعیت تمدن تأمل میکند و پیشنهاد میدهد که تمدن ممکن است بیماریای باشد که بشر باید از میان آن عبور کند؛ همچنین مطرح میکند که تمدنها در طول تاریخ در برابر بیماریهای گوناگون تسلیم شدهاند و سلامت حقیقی شاید با بازگشت به شیوههای ابتداییتر زندگی دوباره کشف شود. کارپنتر در جستارهایی که ماهیت جامعه، علم و اخلاق را بررسی میکنند، از درکی نوین از آنچه رفاه انسانی را تشکیل میدهد دفاع میکند. این مجلد با پیشگفتاری تأملبرانگیز آغاز میشود که در آن کارپنتر واکنشها به نخستین اثر خود، «تمدن»، را به یاد میآورد؛ اثری که بهصورت سخنرانی برای انجمن فابیان ارائه شده بود. او پیشنهاد میکند که تمدن، که زمانی وضعیتی آرمانی تلقی میشد، در عوض نشان داده است که گرفتار نشانههایی شبیه بیماری، از جمله ناهماهنگی اجتماعی و فردگرایی، است؛ عواملی که از وحدت طبیعت انسانی میکاهند. کارپنتر با تأکید بیان میکند که کشمکشهای جسمی و روانی جامعه مدرن نشاندهنده نیاز به بازنگری و بازگشتی احتمالی به وضعیتی هماهنگتر با طبیعت است و بر بررسی عمیقتر سلامت فردی و جمعی در مسیر پیشروی بشر تأکید میورزد.