Henri Lavoixning “Histoire de la musique” asari XIX asr oxirida yozilgan tarixiy tadqiqotdir. Ushbu asar musiqaning rivojlanishini chuqur o‘rganib, qadimgi misrliklar va ossuriyaliklar kabi sivilizatsiyalardan boshlab, davrlar osha zamonaviy musiqagacha yetib keladi. Muallif vaqt o‘tishi va turli madaniyatlar almashinuvi davomida musiqiy amaliyotlarning o‘zgaruvchan xususiyatini batafsil yoritishni maqsad qilgan. Kitobning boshlanishida musiqaning ta’riflari va asosiy tushunchalariga keng qamrovli kirish berilib, uni tashkil etuvchi unsurlar — tovush, ritm, garmoniya va tembr — ta’kidlanadi. Lavoix musiqaning ham ko‘ngilochar shakl, ham kuchli ifoda vositasi sifatidagi rolini ta’kidlab, chinakam musiqiy asarlar o‘tkinchi huzurlardan keyin ham yashab qolishini ta’kidlaydi. U qadimgi musiqiy an’analar bilan zamonaviy musiqaning rivoji o‘rtasidagi aloqalarni izchil kuzatib boradigan tarixiy bayonga zamin yaratadi va turli madaniyatlar ushbu boy badiiy merosga qanday hissa qo‘shganini ko‘rsatadi.