«Histoire de la musique» اثر هانری لاووا، روایتی تاریخی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر به کاوشی عمیق در تحول موسیقی میپردازد؛ از تمدنهای باستانی مانند مصریان و آشوریان آغاز میکند و در گذر اعصار به موسیقی معاصر میرسد. نویسنده میکوشد ماهیت دگرگونشوندهٔ شیوههای موسیقایی را در طول زمان و میان فرهنگهای مختلف با جزئیات بیان کند. آغاز این مجلد مقدمهای جامع بر تعاریف و مفاهیم بنیادی موسیقی ارائه میدهد و عناصری را که آن را شکل میدهند، مانند صدا، ریتم، هارمونی و رنگ صوتی، برجسته میکند. لاووا بر نقش موسیقی هم بهعنوان شکلی از سرگرمی و هم رسانهای نیرومند برای بیان تأکید میکند و بر این باور است که آثار موسیقایی اصیل فراتر از لذتهای گذرا دوام میآورند. او زمینه را برای روایتی تاریخی فراهم میکند که پیوندهای میان سنتهای موسیقایی باستانی و شکلگیری موسیقی مدرن را دنبال خواهد کرد و نشان خواهد داد که فرهنگهای گوناگون چگونه در شکلگیری این میراث غنی هنری سهم داشتهاند.