«Der deutsche Durst: Methyologische Skizzen der deutschen Kulturgeschichte» Макса Баўэра — гэта культурна-гістарычнае даследаванне, напісанае ў пачатку XX стагоддзя. У гэтай працы разглядаюцца розныя аспекты культуры ўжывання алкаголю ў Германіі, даследуюцца гістарычныя звычаі і значэнне такіх напояў, як мёд, піва і віно, у нямецкім грамадстве. Тэкст імкнецца забаўляць і адукаваць шырокага чытача, прапануючы ўяўленне пра тое, як гэтыя напоі на працягу стагоддзяў фарміравалі сацыяльныя рытуалы і супольныя сходы. У пачатку кнігі абмяркоўваецца фундаментальная важнасць піцця ў чалавечай культуры; сцвярджаецца, што акт піцця — гэта першасны чалавечы досвед, якому вучацца раней за іншыя навыкі, напрыклад, ежу. Аўтар падкрэслівае, што піццё, асабліва ў супольным асяроддзі, адыграла важную ролю ў фарміраванні ўзаемаадносін і грамадскіх структур, што відаць з яркіх апісанняў старажытнагерманскіх сходаў, дзе ўжывалі мёд. У аповедзе раскрываюцца тэмы таварыскасці, традыцыі і ўзаемадзеяння паміж святочным ужываннем алкаголю і цёмнымі аспектамі чалавечых паводзін, ствараючы аснову для разгляду нямецкіх звычаяў піцця на працягу гісторыі.