‘Ginevra, o L’Orfana della Nunziata’ van Antonio Ranieri is een roman die werd geschreven in de midden van de 19e eeuw. De verhaallijn draait om Ginevra, een jong weesmeisje wiens leven wordt gekenmerkt door pijn en verlatenheid in een hardvoortreffend weeshuis in Napoli. Het boek gaat diep in op thema’s als onschuld, wreedheid en de moeilijkheden waarmee de meest kwetsbare mensen in de samenleving te maken krijgen. In het begin van de roman worden de lezers kennisgebracht met Ginevra’s tragische verleden; ze ontdekken hoe weinig ze weet over haar afkomst en hoe ze wordt behandeld door de wrede verzorgers in het weeshuis. Van haar eerste herinneringen aan pijn en verwaarlozing tot de mishandeling die ze ondergaat, wordt Ginevra’s lot op treffende wijze beschreven. De vertelling geeft een levendig beeld van haar ervaringen met verlatenheid en de desolate omgeving waarin ze leeft, waardoor de toon voor de moeilijkheden die ze nog gaat tegenkomen wordt gezet. Terwijl Ginevra zich door dit tumultueuze bestaan worstelt, krijgen de lezers ook een inkijk in de sociale problemen van die tijd, met name met betrekking tot wezen en hun behandeling in de samenleving.