„Ginevra, o, L’Orfana della Nunziata” autorstwa Antonia Ranieriego to powieść napisana w połowie XIX wieku. Opowieść dotyczy Ginevry, młodej sieroty, czija życiowa droga jest pełna cierpienia i opuszczania przez innych w surowym sierocińcu w Neapolu. Książka głęboko porusza tematy niewinności, okrucieństwa oraz trudności, z którymi muszą stawić czoła najbardziej bezbronnymi osoby w społeczności. W openingu powieści czytelnicy poznają tragiczne początki Ginevry – jej ignorancję dotyczącą swoich korzeni oraz traumy, jaką doznaje z ręki okrutnych pracowników sierocińca. Od pierwszych wspomnień bólu i zaniedbania po kolejne formy nadużyć, sytuacja Ginevry jest przedstawiona z wielkim pathosem. Opowieść wyraznie pokazuje jej doświadczenia opuszczania przez innych oraz samotności w otaczającej rzeczywistości, przygotowując czytelników na kolejne trudności, z którymi będzie musiała stawić czoła. W toku tej burzliwej historii czytelnicy mogą zobaczyć, jakie problemy społeczne występowały w tamtych czasach, zwłaszcza w odniesieniu do sierot i ich traktowania przez otoczenie.