„Setma, turecka dziewczyna: Opowieść dla dzieci chrześcijańskich” autorstwa Bartha to fikcyjna narracja napisana prawdopodobnie w końcu XIX wieku. Historia opowiada o Setmie, młodej Turczynce mieszkającej w Belgradzie, która musi radzić sobie z trudnymi okolicznościami – surowością ojca, wcześniejszą śmiercią matki oraz społecznymi konfliktami pomiędzy chrześcijanami a muzułmanami. W początku opowieści przedstawiono życie Setmy w dzieciństwie, które upływało pod opieką bogatego tureckiego handlarza. Dziewczyna rozmyśla o swojej przyjaźni z lokalną chrześcijańską dziewczyną imieniem Guly, podkreślając ich niewinne interakcje oraz różnice w kulturowym wychowaniu. W toku narracji Setma musi stawić czoła realnościom wojny i upadku swojego miasta pod kontrolę sił chrześcijańskich; doświadcza strachu przed niewolą i utratą wszystkiego, co ma. Opowieść pokazuje jej osobiste pielgrzymowanie duchowe i odporność w obliczu chaosu, a także pokazuje związek pomiędzy chrześcijańskimi a tureckimi tradycjami w czasie konfliktów.