Ernest Renanning «Havoriylar» asari XIX asr oxirida yozilgan tarixiy bayondir. U Renanning «Histoire des Origines du Christianisme» nomli keng qamrovli asarining ikkinchi kitobi bo‘lib, Isoning vafotidan Avliyo Pavlusning dastlabki missionerlik safarlarigacha bo‘lgan davrga bag‘ishlangan. Matnda ilk xristian cherkovining shakllanishi va ta’siri, shuningdek, din tarixidagi ushbu tub burilish davrida havoriylar o‘ynagan muhim rollar chuqur yoritiladi. «Havoriylar»ning boshlanishi Iso Masih vafotidan keyingi voqealarni, milodiy 33-yil 4-apreldan boshlab, bayon etish uchun zamin yaratadi. Renan Isoning ta’limoti va go‘yoki tirilgani ta’sirida havoriylar qiyinchilik va to‘siqlarga qaramay, o‘z e’tiqodlarini tashkil etish va yoyishni qanday boshlaganlarini tasvirlaydi. U havoriylarning Quddusdagi kechinmalari, tirilishga bo‘lgan tobora kuchayib borayotgan ishonchi hamda ilk xristian jamoasini barpo etish yo‘lidagi dastlabki qadamlarining ahamiyatini ta’kidlaydi. Harakatlarga boy ushbu davr ilk cherkov yahudiylikdan farqli o‘zligini qanday shakllantirganini ko‘rsatadi va Pavlus rahnamoligida amalga oshiriladigan muhim missionerlik safarlariga ishora qiladi.