„Les apôtres” Ernesta Renana to opracowanie historyczne napisane pod koniec XIX wieku. Jest drugą księgą szerszego dzieła Renana „Histoire des Origines du Christianisme” i koncentruje się na okresie od śmierci Jezusa do początków misji świętego Pawła. Tekst zagłębia się w proces kształtowania się i wpływ wczesnego Kościoła chrześcijańskiego oraz w znaczące role, jakie apostołowie odegrali w tym przełomowym okresie dziejów religii. Początek „Les apôtres” przygotowuje grunt pod omówienie wydarzeń następujących po śmierci Jezusa Chrystusa, rozpoczynając od 4 kwietnia 33 roku n.e. Renan przedstawia, jak apostołowie, kierowani naukami Jezusa i przypisywanym mu zmartwychwstaniem, zaczynają organizować się i szerzyć swoje wierzenia mimo trudności i przeciwności. Podkreśla znaczenie doświadczeń apostołów w Jerozolimie, ich rosnącej wiary w zmartwychwstanie oraz pierwszych kroków podejmowanych przez nich w celu ustanowienia pierwszej wspólnoty chrześcijańskiej. Ten okres działalności ukazuje, jak wczesny Kościół kształtował swoją tożsamość odrębną od judaizmu, i zapowiada przełomowe misje, które nastąpią pod przywództwem Pawła.