Rubén Darío’nun “Parisiana” adlı eseri, 19. yüzyılın sonlarında yazılmış bir edebi eserdir. Bu kitap, özellikle sürgündeki kraliyet ailelerinin yaşamlarına ve kişisel anekdotların tarihi yorumlarla iç içe geçmesine odaklanan düşünceler ve gözlemlerden oluşmaktadır. Anlatı, Eugenia de Montijo ve Isabel II gibi isimleri canlandırarak onların Avrupa siyaseti bağlamındaki yaşantılarını aktarır. “Parisiana”nın başlangıcı, biyografi ile sosyal yorumları bir araya getiren zengin bir tarihi anlatı dünyasının kapısını açar. Darío, okuyucuları Eugenia de Montijo’nun imparatoriçeden ihmal edilmiş bir dul kadına dönüşüm süreciyle tanıştırır ve onun kaderini, sürgünde bile kraliyet onurunu koruyan Isabel II’nin kaderiyle karşılaştırır. Canlı betimlemeler ve dokunaklı anekdotlar aracılığıyla yazar, bu tarihi şahsiyetlerin yaşadığı duygusal mücadeleleri tasvir ederek okuyucuları gücün geçiciliği ile kayıp ve hafızanın acı gerçekleri üzerine düşündürür.