‘Fábulas’ van Félix María Samaniego is een verzameling moraalrijke fabels die werd geschreven aan het eind van de 18e eeuw. Het werk bestaat uit verschillende verhalen waarin dieren worden gebruikt om lesjes over menselijk gedrag en ethiek over te dragen, vergelijkbaar met Aesops fabels. Samaniego, die vaak ‘de Spaanse La Fontaine’ wordt genoemd, had als doel moraalrijke boodschappen toegankelijk te maken voor kinderen en studenten, terwijl zij hun kennis van taal en literatuur versterkten. In het begin van ‘Fábulas’ legt Samaniego uit waarom hij deze fabels heeft geschreven en wat zijn intentie was met dit educatieve werk. Hij wijst op de populariteit van fabels onder jonge lezers en merkt op dat kinderen deze verhalen vaak zonder goed begrip opzeggen. Ook benadrukt hij de noodzaak van toelichtende annotaties en een uitgebreid woordenschat, om zowel leerlingen als docenten te helpen bij het begrijpen van de klassieke referenties die in de fabels zijn verwerkt. Hierdoor wordt ‘Fábulas’ een verzameling die niet alleen vermakelijk is, maar ook pedagogisch waardevol; Samaniego legt nadruk op duidelijkheid en gemakkelijk begrijpbaarheid voor jonge lezers.