„Bajki” Felixa Maríi Samaniego to zbiór moralnych bajek napisanych w końcu XVIII wieku. Zawierają różne historie, w których postacią są zwierzęta, służące do przekazania lekcji o ludzkim zachowaniu i etyce – podobnie jak w bajkach Ezopa. Samaniego, często nazywany hiszpańskim La Fontaine’em, starał się ułatwić dzieciom i uczniom zrozumienie tych morałów, a przy tym bogatszyć ich znajomość języka i literatury. W wstępie do „Bajek” wyjaśnia cel swoich działań oraz chęć stworzenia zbioru, który będzie przydatny w edukacyjnym kontekście. Podkreśla popularność bajek wśród młodych czytelników, zaznaczając, że często są one recytowane przez dzieci bez pełnego zrozumienia ich treści. Ten wstęp podkreśla także konieczność dodatkowych komentarzy i słownika, które pomogą uczniom i nauczycielom zrozumieć klasyczne odniesienia zawarte w bajkach. Dzięki temu Samaniego stworzył zbiór, który nie tylko jest przyjemny w czytaniu, ale także ma wielki pedagogiczny znaczenie – bo dba o jasność i łatwość zrozumienia treści przez młodego odbiorcę.