José Zorrillaning “Granada, Sharqona poema, undan oldin al-Hamar afsonasi, 1-jild” asari XIX asr oxirida yozilgan she’riy qissadir. Ushbu asar maftunkor shahar ruhini o‘zida mujassam etgan nazariy shahzoda al-Hamar siymosi orqali Granadaning go‘zalligi va sirli jozibasini tasvirlab, uning tarixi hamda madaniyatini chuqur o‘rganadi. Matn afsona va shaxsiy mushohada unsurlarini birlashtirib, shaxsiylik bilan tarixiylik o‘zaro chambarchas tutashgan boy manzarani yaratadi. Poemaning boshlanishi o‘quvchini muallifning maqsadi va kelib chiqishi bilan tanishtirar ekan, asar ilgari yuksak e’tirofga sazovor bo‘lganiga qaramay, vaqt o‘tishi bilan nisbatan noyoblashib, deyarli unutilganini ta’kidlaydi. Zorrilla ushbu qissani yaratishiga sabab bo‘lgan ta’sirlarni yodga olar ekan, Granadaning ulug‘vorligi va Alhambraning tarixiy ahamiyatini e’tirof etadi hamda o‘tmishning ishqiy ruhi va sinovlarini jonlantirishga kirishadi. Asar sog‘inch va ehtirom ohangini o‘rnatib, o‘quvchilarni tarixiy voqealarga boy aholisi nigohi orqali ko‘rilgan Granadaning me’moriy mo‘jizalari va madaniy mohiyatini tushga o‘xshash tarzda tadqiq etish sayohatiga olib borishni va’da qiladi.