„Granada, Poezja wschodnia, przedsięgająca legendą o al-Hamarze, tom 1” autorstwa José Zorrilli to poetyczne opowiadanie napisane w końcu XIX wieku. To dzieło oddaje piękno i tajemniczość Granady, zagłębiając się w jej historię i kulturę poprzez postać al-Hamara – nazaretczyńskiego księcia, który stanowi symbol ducha tej urokliwej miasta. Tekst łączy elementy legend z osobistymi refleksjami, tworząc bogatą całość, w której łączą się aspekty osobiste i historyczne. Wstęp do wiersza zapoznaje czytelnika z intencją autora oraz jego życiowym kontekstem; podkreśla się przy tym, że mimo wcześniejszych uznaniów, to dzieło stało się w czasie względnie rzadkim i niemal zapomnianym. Zorrilla rozmyśla nad wpływami, które skłoniły go do stworzenia tego opowiadania; przyznaje wielkość Granady oraz historyczne znaczenie Alhambyry, starając się przywołać romantykę i wyzwania przeszłości. Całość utworu ma ton nostalgii i poważności, pragnąc przenieść czytelnika w świat snu, gdzie można odkrywać architektoniczne cuda i kulturową esencję Granady oczyma jej legendarnych mieszkańców.