„Folklore of Scottish Lochs and Springs” Jamesa M. Mackinlaya to szczegółowe studium kulturowego i duchowego znaczenia źródeł wody w Szkocji, napisane pod koniec XIX wieku. Ta praca naukowa zgłębia historię i praktyki związane z kultem studni oraz czcią oddawaną rzekom, jeziorom i źródłom w szkockiej tradycji ludowej. Autor bada rolę tych elementów przyrody w życiu ludzi, wskazując związki między pradawnymi wierzeniami a współczesnymi praktykami. Początek tekstu tworzy podstawę do zrozumienia tematu kultu wody, łącząc go z archaicznymi tradycjami kultu przyrody, które splatały się z wczesnymi praktykami chrześcijańskimi. Omówiono w nim relacje między elementami przyrody a szkocką kulturą, poruszając także przesądy rybaków i żeglarzy oraz historyczne anegdoty dotyczące obrzędów związanych z ważnymi miejscami kultu wody, takimi jak święte studnie. Mackinlay przedstawia różne postacie ze szkockiego folkloru i historii, które dodatkowo ukazują transcendencję wody jako świętego bytu, podkreślając jej podwójną rolę — zarówno dawczyni, jak i zagrożenia — w oczach dawnych mieszkańców.