رمان «دختران نیجو: داستانی عاشقانه از ژاپن» اثر اونوتو واتانا، احتمالاً در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر زندگیهای درهمتنیده شخصیتهایش را در بستر اشرافیت ژاپن، در دورهای از تحولات سیاسی و اجتماعی، بررسی میکند. در مرکز داستان دو زن با پیشینههایی کاملاً متفاوت قرار دارند: اوهانو، دختر فرودست یک کشاورز، که زندگیاش بر اثر ربوده شدن زیرورو میشود و به زندگی در دربار وادار میگردد، و شاهدخت نجیبزاده سادو-کو، که معصومیت و پرورشیافتن در محیطی محافظتشدهاش تضادی آشکار با دسیسههای پیرامون او دارد. در آغاز رمان، یامادا کواچو، کشاورزی ساده که به نجات جان یک ارباب محلی شهرت دارد، و عروس جوانش، اوهانو، معرفی میشوند. هنگامی که کواچو برای انجام مأموریتی فراخوانده میشود، اوهانو که در جستوجوی هیجان است، برای تماشای یک رژه سلطنتی به راه میافتد، اما شاهزادهای او را میرباید. این رویداد زنجیرهای از وقایع را رقم میزند که سرنوشت او را با سرنوشت شاهزاده نیجو درهم میآمیزد و همزمان زمینه را برای زندگی سادو-کو در دربار سلطنتی فراهم میکند. داستان بهتدریج و به زیبایی مضامینی چون عشق و جاهطلبی، و برخورد زندگی ساده روستایی با پیچیدگیهای هستی اشرافی را برجسته میکند و به تحولات دراماتیک پیشِ رو اشاره دارد.