«Le streghe» اثر دِفِندِنته ساکّی رسالهای دربارهٔ جادوگری و خرافات است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر باورهای تاریخی پیرامون جادوگران و جادو، و برداشتها از زنانی را که به جادوگری متهم شدهاند بررسی میکند. این کتاب هم گزارشی تاریخی و هم بررسیای از اهمیت فرهنگی این باورها در جامعه است. نویسنده در آغاز متن پیشگفتاری ارائه میدهد که در آن دربارهٔ وضعیت خرافات در ارتباط با جادوگران تأمل میکند و خاطرنشان میسازد که با وجود پیشرفت دانش، باور به جادوگری همچنان پابرجاست. ساکّی نوشتههای گوناگون و احیای علاقه به جادو و علوم غریبه را بررسی کرده و آنها را به ترسهای اجتماعی و پیگردهای قانونی علیه متهمان، بهویژه زنان، مرتبط میسازد. روایت زمینه را برای بررسی عمیقتر شیوههای گوناگون جادوگری، واکنشهای جامعه به جادوگری و پویایی روابط میان مردان و زنان در این بستر فراهم میکند. از همان اشاره به مجمع جادوگران، آغاز اثر بهطرزی وسوسهانگیز گردهماییای سوررئال و کابوسوار، سرشار از پیکرههای نمادین، را به تصویر میکشد و خوانندگان را به جهان وهمانگیز جادو و خرافات وارد میکند؛ جهانی که در سراسر این رساله گشوده خواهد شد.