Ruminiya qirolichasi Mari qalamiga mansub «Țara mea» asari XX asr boshlarida yozilgan shaxsiy mushohadalar va lavhalar to‘plamidir. Ushbu asar Ruminiyaning manzaralari, madaniyati va xalqini samimiy ruhda tadqiq etib, muallifaning u yerda ko‘p yillar yashaganidan so‘ng o‘ziga qabul qilgan vatani bilan tobora chuqurlashib borgan aloqasini batafsil bayon qiladi. U o‘z kuzatuvlari orqali Ruminiya ruhining mohiyatini, jumladan, uning go‘zalligi va qishloq aholisi boshdan kechirayotgan qiyinchiliklarni aks ettirishga intiladi. Kitobning boshlanishida muallifaning chet ellik sifatida ruminiyaliklar bilan bir butun bo‘lib borar ekan, o‘zgarib borayotgan shaxsiyatini anglash yo‘lidagi shaxsiy safari namoyon bo‘ladi. Qirolicha Mari avval qishloq joylariga bo‘lgan muhabbatini va keng tekisliklardan tortib, daxlsiz tog‘largacha cho‘zilgan rang-barang manzaralarni tasvirlaydi hamda duch kelgan dehqonlarning sodda, ammo teran hayotini ta’kidlaydi. U og‘ir sharoitlarga qaramay, ularning qadr-qimmati va bardosh-u matonati haqida mulohaza yuritadi, go‘zallik va qayg‘u birday muhrlangan xalq ruhini aks ettirgan holda, ularning hikoyalarini boshqalar bilan baham ko‘rishga chin dildan intilishini bildiradi. Ushbu kirish qismi davomida uning tabiat olami va Ruminiya madaniy merosiga bo‘lgan hayrati yaqqol namoyon bo‘lib, sevimli qabul qilgan vataniga bag‘ishlangan madhiyaga ham, tadqiqotga ham o‘xshab ketadigan asarning ohangini belgilaydi.