«Мая краіна» каралевы Румыніі Марыі — гэта збор асабістых разважанняў і замалёвак, напісаных у пачатку XX стагоддзя. Твор уяўляе сабой шчырае даследаванне румынскага краявіду, культуры і народа, падрабязна апісваючы ўсё больш глыбокую сувязь аўтаркі з яе прыёмнай радзімай пасля многіх гадоў жыцця там. Праз свае назіранні яна імкнецца перадаць сутнасць душы Румыніі, у тым ліку яе прыгажосць і цяжкасці, з якімі сутыкаюцца сельскія жыхары. У пачатку кнігі раскрываецца асабісты шлях аўтаркі, якая асэнсоўвае сваю зменлівую ідэнтычнасць замежніцы, што становіцца адным цэлым з румынскім народам. Каралева Марыя пачынае з апісання сваёй любові да сельскай мясцовасці і яе разнастайных краявідаў — ад шырокіх раўнін да некранутых гор — і падкрэслівае простае, але глыбокае жыццё сялян, якіх сустракае. Яна разважае пра іх годнасць і стойкасць, нягледзячы на цяжкасці, і выказвае шчырае жаданне распавесці пра іх гісторыі, перадаючы дух нацыі, пазначанай адначасова прыгажосцю і смуткам. На працягу гэтага ўступнага раздзела выразна праяўляецца яе захапленне прыродай і румынскай культурнай спадчынай, ствараючы настрой для твора, які, відаць, з'яўляецца адначасова і данінай павагі, і даследаваннем яе любімай прыёмнай радзімы.