„Perdita kaj retrovita: originala rakonto” autorstwa Émile Boirac to baśń napisana na początku XX wieku. Opowieść śledzi niedolę króla i jego rodziny, gdy zmagają się z próbami zadanymi przez potężną czarodziejkę, ostatecznie zgłębiając motywy straty, nadziei i odkupienia w kontekście obowiązków królewskich i więzi rodzinnych. Narracja zaczyna się od króla Diskareso, którego porywczy temperament przeraża poddanych, w jaskrawym kontraście do dobroci jego żony, królowej Aristino, i ich dwojga dzieci — Rozlilio i młodego Orluĉjo. Gdy Orluĉjo tajemniczo znika, król pogrąża się w rozpaczy i ofiarowuje skarby za jego powrót. Mag imieniem Pseŭtareso w końcu oświadcza, że sprowadzi dziecko, lecz żąda w zamian Rozlilio, stawiając rodzinę w rozpaczliwym położeniu. W miarę rozwoju fabuły opowieść staje się historią odzyskiwania utraconej niewinności i walki z ciemnością uosabianą przez czarodziejkę. Ostatecznie narracja ukazuje triumf dobra nad złem, gdy prawdziwa natura miłości i poświęcenia zwycięża, prowadząc do ponownego połączenia i uzdrowienia rodziny.