Émile Boirac’ın «Perdita kaj retrovita: originala rakonto» adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir masaldır. Öykü, güçlü bir büyücünün sunduğu imtihanlarla yüzleşen bir kral ile ailesinin sıkıntısını izler; sonunda kraliyet görevleri ve aile bağları bağlamında kayıp, umut ve kurtuluş temalarını işler. Anlatı, öfkesi tebaasını dehşete düşüren Kral Diskareso ile başlar; bu, eşi Kraliçe Aristino’nun ve iki çocukları —Rozlilio ile küçük Orluĉjo’nun— iyiliğiyle keskin bir karşıtlık oluşturur. Orluĉjo gizemli biçimde kaybolduğunda kral umutsuzluğa kapılır ve dönüşü için hazineler vaat eder. Pseŭtareso adlı bir büyücü sonunda çocuğu geri getireceğini öne sürer, ancak karşılığında Rozlilio’yu ister ve aileyi vahim bir duruma sokar. Öykü ilerledikçe, yitirilmiş masumiyeti geri kazanma ve büyücünün temsil ettiği karanlığa karşı mücadele anlatısına dönüşür. Sonuçta anlatı, iyiliğin kötülük üzerindeki zaferini vurgular; çünkü sevginin ve fedakârlığın gerçek doğası galip gelir ve ailenin yeniden birleşmesine ve iyileşmesine yol açar.