Viktor Ahlqvist’in Ooperin Epo’su, 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir romandır. Moromäki’nin geniş yöresinde yaşayan ünlü dilenci Efraim “Ooperin Epo” Lehtinen’i merkeze alan eser, komik bir pikaresk roman ve toplumsal taşlamadır; onun entrikalarını, dostluklarını, yerel otoritelerle ve yerel görgü kurallarıyla çatışmalarını anlatır. Gürültücü ve gösteriş meraklısı dostu Vistin Ville, sert din adamları ve memurlar, Anna-Liisa ve zeki Aina Alinen gibi kadınlar onun talihini şekillendirir. Toprağa yakın bir mizah, kırsal renkler ve küçük iktidar sahiplerine yöneltilmiş sivri taşlamalar bekleyin. Romanın açılışı, Moromäki’ye yerleşen, dul Partasuu’nun yanında çalışan (ve onunla evlenen), ardından yörenin harikasını — kurnaz dilenci Epo’yu — tanıtan bir anlatıcı aracılığıyla hikâyeyi çerçeveler. Epo’nun yoksul bir kulübedeki kökenlerini, miras kalan mesleğini, ününü ve Moromäki’nin rapakivi tarlaları, ormanları, gölleri ve efsanelerinin geniş, mizahi bir panoramasını öğreniriz; bunların arasında, sözde tüfekle vurduğu muazzam bir balık da vardır. Okul ve kilise bölümleri köyün eğitim anlayışıyla din adamlarını alaya alırken, doktor ve eczacıyla yaşanan kısa komik sahneler de eserin tonunu belirler. Dünyayı dolaşmış bir şarkıcı ve palavracı olan Vistin Ville, Epo’nun müttefiki ve karşıt karakteri olarak ortaya çıkar; onun hanesi derme çatma bir “otel”dir ve “avukatlık” yan işi, Ville’in yönlendirdiği Epo’nun nafaka ödemekten sıyrıldığı fars niteliğinde bir babalık davasına uzanır. Anlatıcı, Epo’nun yöredeki ünü artarken Anna-Liisa ile çocuğun başına gelen acı sonucu da not eder. Epo’nun mevsimlik tahıl “toplamaları” yeni karne düzeniyle çatışır; tahılı gizlice saklayıp satar, baskına uğrar, karne kartını kaybeder ve umutsuzluk içinde beceriksizce bir intihar girişimi sahneler; Ville onu ipten indirir. Ardından valiye yalvaran bir mektup taslağı hazırlar, kahve içerken Aina tarafından teselli edilir ve onun pratik öğütleriyle sevgisinin verdiği cesaretle yerel iktidarda yükselme hayalleri kurar.