Książka „Sztuki i rzemiosła dawnej Japonii” autorstwa Stewarta Dicka jest wprowadzeniem do historii sztuki napisanym na początku XX wieku. Skierowana jest do szerokiej publiczności, a nie tylko do znawców, i wyjaśnia estetykę, materiały oraz metody stosowane w tradycyjnych japońskich sztukach – od malarstwa i druku kolorowego po rzeźbę, metalurgię, ceramikę, lakierowanie, projektowanie ogrodów i aranżację kwiatów. Te sztuki są przedstawione w kontekście społecznym i historycznym; porównuje się japońskie zwyczaje z zachodnimi oczekiwаниями i podkreśla kluczowe tendencje, mistrzów oraz techniki, które wpłynęły na kulturę dawnej Japonii. W prefacji autor wyjaśnia cel swojej książki, ostrzega przed niepewnymi opiniami i wymienia kilka autorytetywnych źródeł informacji; potem przedstawia ogólny przegląd japońskiej kultury estetycznej, szkolenia w kaligrafii oraz architektury, które miały wpływ na rozwoj tej sztuki. Książka opisuje historię Japonii – od pojawienia buddyzmu i kultury skupionej wokół świątyń przez okres panowania samurajów i czasów pokoju pod rządem dynastii Tokugawa aż po kontakty z Zachodem – po czym zajmuje się formami malarstwa, technikami stosowanymi przy malowaniu oraz najważniejszymi szkołami artystycznymi w Japonii. Dalej opisuje rozkwit druku kolorowego jako formy sztuki dostępnej dla większej rzeszy odbiorców, proces produkcji tych dzieł oraz najważniejszych postaci w tej dziedzinie (Harunobu, Kiyonaga, Utamaro, Toyokuni, Hokusai, Hiroshige). Później zajmuje się rzeźbą w drewnie i brązie, przesuwając się dalej do realizmu w portretach i miniaturach typu netsuke, a na koniec do metalurgii – od produkcji dzwonów świątynnych i lampionów po tradycję szermierstwa. W książce opisane są metody wytapiania metali oraz ceremonialne aspekty procesu ich kucenia.