„Przyjemności, bóle i związki między kobietami” autorstwa Emilie Knopf to erotyczny romans napisany na końcu XIX wieku. Praca ta dotyka tematu homoseksualnych pragnień kobiet w obiektywnej społeczności, opisując historię Felicity – wykwintnej narratorki – i jej urocznej miłości Edity. Miłość rozkwitająca z podziwu przerasta w pasję, zazdrość i samouwagę. Román stanowi ostrzeżenie przed nadmiarem, a przy tym cieszy się urokiem seksualności; łączy w sobie wyznania, romans i społeczne skandale. Na początku powieści doniesienie prasowe o obsceniczności tej książki kontrastuje z przedmową nawiązującą do Sappho i prezentującą historię jako ostrzeżenie przed niewłaściwym kierowaniem „kobiecej miłości”. Felicita, bogata estetka, poznaje Editę na balu w maskach; ich intensywna przyjaźń szybko przerasta w miłość, którą obie celebrowają zarówno w sztuce, jak i w prywatnych chwilach. Na kurorcie nad morzem Felicita doświadcza pokuszeń ze strony hrabianki Eugénie, co powoduje zazdrość Edity; ich pojednoczenie osiąga swój klimaks w zamku nad Renem. Podróż do Włoch prowadzi je na „noc dam arystokratycznych”, pełną wizyualizacji seksu i rozpuściłości; Edita zmysłowo podstępnie rozwija zazdrość Felicity, a potem przywraca między nimi harmonię. Podczas powrotu przez Tyrol zaprzyjaźniają się z wokalistką i żoną przemysłowca; usłyszują rozmowy o materialistycznych związkach, które narratorka odnosi z odrazem. Po powrocie do domu poświęcają się malowaniu i muzyce, przyjmują uczniów, a potem gością je wenecka markiza z towarzyszką – na tym tekst romansu się kończy.