„Opowiadania dnia i nocy” Guya de Maupassanta to zbiór krótkich opowiadań wydany w 1885 roku. Sam tytuł nawiązuje do kontrastu między światłem a ciemnością, dniem a nocą. Te dwadzieścia jeden tekstów eksploruje ciemniejszą stronę ludzkiej natury poprzez historie o okrucieństwie, zdradzie i tragediach. Maupassant przedstawia chłopów jako bezserdecznych i chciwych, burżuazję jako tchórzliwą, a arystokrację jako nieodpowiedzialną. Rodzinne więzi rozpadają się pod ciężarem egoizmu i zaniedbania. Zbiór zaczyna się od lżejszych opowiadań, by potem przechodzić do tematów bardziej mrocznych – morderstwa, samobójstwa i ludzkiej monstruozności, przedstawionych z bezkompromisową jasnością.
Strona Wikipedii o tej książce: fr.wikipedia.org/wiki/Contes_du_jour_et_de_la_nuit