‘Observations upon the Prophecies of Daniel, and the Apocalypse of St. John’ van Sir Isaac Newton is een theologische analyse die werd geschreven in de vroege 18e eeuw. Het werk bestudeert de profetieën uit het Boek van Daniël en het Apocalypsboek, onderzoekt hun historische context en betekenis binnen het christendom. Newton tracht de visioenen, symbolen en profetische uitdrukkingen in deze boeken te verklaren, met als doel een dieper inzicht te krijgen in hun gevolgen voor de toekomst. In het begin van zijn publicatie legt Newton uit hoe belangrijk deze profetieën zijn, beschrijft hij de historische achtergrond van het Oude Testament en bespreekt hij hoe de profetische boodschappen betrekking hebben op de politieke en spirituele situatie van zijn tijd. Hij gaat ook in op de personen die de bijbelse teksten hebben samengesteld, en benadrukt de continuïteit van Gods verbond met Zijn volk, ondanks alle zonden die worden begaan. De inleiding legt de basis voor een verkenning van belangrijke gebeurtenissen en profetieën, en wijst op de interpretatieve benadering die Newton door het hele werk heen zal hanteren.