‘The Religion of Ancient Rome’ van Cyril Bailey is een historisch verslag dat werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het boek gaat dieper in op de overtuigingen, praktijken en rituelen van de oude Romeinse religie, met aandacht voor haar oorsprong en de kenmerkende aspecten die verschillen van latere ontwikkelingen onder invloed van vreemde culturen. Het doel is om de fundamentele elementen van de originele Romeinse religie te verkennen, vooral wat vaak wordt aangeduid als ‘de religie van Numa’. In het inleidende gedeelte wordt benadrukt dat het begrijpen van de oude Romeinse religie vereist dat alle latere invloeden worden weggefilterd en alleen de oorspronkelijke componenten worden bekeken. Bailey vergelijkt het bestuderen van de Romeinse religie met archeologische reconstructies en benadrukt hoe belangrijk het is om de oorspronkelijke overtuigingen te begrijpen voordat deze werden veranderd door buitenlandse invloeden. Hij wijst ook op de waarde van primaire bronnen, zoals nog bestaande inschriften en oude rituelen, om de authentieke spirituele structuur van het vroege Rome te kunnen onthullen. In de volgende hoofdstukken wordt deze inhoud verder uitgewerkt, waardoor dit boek een goede basis vormt voor een dieper inzicht in belangrijke aspecten van deze oude religie, zoals huishoudelijk aanbidding, agrarische praktijken en de spirituele interpretatie van natuurlijke fenomenen.