«Über die Geometrie der alten Aegypter» اثر امیل ویر یک اثر علمی است که در اواخر قرن نوزدهم ارائه شد. این اثر دانش و روشهای هندسی تمدن مصر باستان را بررسی میکند و بر سهم آن در توسعهٔ هندسه بهعنوان یک علم تأکید دارد. این کتاب برای خوانندگانی نوشته شده است که به تاریخ ریاضیات و دستاوردهای فکری فرهنگهای باستانی علاقهمندند. امیل ویر در این اثر به خاستگاه و پیشرفت درک هندسی در مصر باستان میپردازد و استدلال میکند که مصر تنها زادگاه ریاضیات نبوده، بلکه فرهنگهای گوناگون مفاهیم هندسی را در پاسخ به نیازهای عملی پدید آوردهاند. نویسنده روایتهای تاریخی فیلسوفان یونانی، از جمله هرودوت و افلاطون، را بررسی میکند و توضیح میدهد که یونانیان دانش هندسی خود را از کاهنان مصری فراگرفتند. افزون بر این، ویر متون و آثار باستانی، از جمله پاپیروس ریند، را تحلیل میکند تا ادعاهای مربوط به درک پیشرفتهٔ مصریان از اندازهگیری زمین، ساختوسازهای هندسی و کاربردهای عملی را تأیید کند. این اثر با تأکید بر پیچیدگی هندسهٔ مصری به پایان میرسد و میراث فرهنگیای را آشکار میکند که تأثیری چشمگیر بر اندیشهٔ ریاضی پس از خود گذاشت.