„Xianqing Ouji” autorstwa Yu Li to filozoficzny tekst dotyczący sztuki poezji i pieśni, z szczególnym naciskiem na umiejętności tworzenia liryki i dramatycznych tekstów. Prawdopodobnie powstał w końcu XIX wieku i łączy w sobie idee z klasycznej chińskiej literatury z bardziej współczesnymi interpretacjami artystycznego wyrazu. Książka zajmuje się złożoną relacją między muzykalnością, strukturą i formą w lirycznych utworach, podkreślając, że doskonałe opanowanie tej sztuki jest kluczowe dla każdego autora pragnącego uznania. Wstęp do „Xianqing Ouji” zapoznaje czytelników z istotą liryki i jej miejsca wśród literackich umiejętności. Autor rozmyśla nad historycznym znaczeniem dobrze skonstruowanych tekstów lirycznych oraz o ich potencjalnej sile, zdolnej przewyższyć nawet wielkie historie. Podkreśla, że nawet cesarze osiągali sławę dzięki swym umiejętnościom w tej dziedzinie, co pokazuje jej znaczenie kulturowe. Krytykując zarówno dawne, jak i współczesne podejście do tworzenia liryki, autor otwiera drogę dla głębszego badania tego, w jaki sposób emocjonalna głębia, tematyczna spójność oraz rytmiczna dokładność wpływają na sukces lirycznych utworów w świecie performansów i literatury. Taki wstęp stanowi podstawę do refleksji nad artystycznymi standardami oraz wyzwaniami, z którymi muszą stawić czoła autorzy przy wyrażaniu swojej kreatywności.